• Jean-Pascal Salomez
• Ieper
• Over Dictatuur
• november 13, 2025
• 3 minutes Read

🜏 De Leugen van die Poort

In De Leugen van de Poort breekt Jean-Pascal Salomez, kunstenaar en denker uit Zonnebeke, de stilte rond een ongemakkelijke waarheid. Vanuit zijn Ieperse geboortegrond kijkt hij naar de Menenpoort, niet als een symbool van vrede, maar als een monument van selectieve herinnering. Waar duizenden Engelse namen in steen gegrift staan, ontbreken de stemmen van 1,3 miljoen Indiërs die vochten en stierven voor een rijk dat hen nooit als gelijken zag.

Salomez schrijft vanuit zijn hindoeïstische overtuiging, waarin dharma (rechtvaardigheid) en satya (waarheid) geen abstracties zijn, maar morele plichten. Hij herkent in de westerse herinneringscultuur een spirituele leugen: een schijn van herdenken zonder erkenning. Door de lens van zijn geloof en ongeloof, zijn kunst en verzet, confronteert hij de hypocrisie van koloniale macht die nog steeds in onze herdenkingsrituelen leeft.

Dit artikel is meer dan een historische aanklacht. Het is een spirituele getuigenis, een pleidooi voor universele herinnering. Salomez roept op tot een herziening van wat “herdenken” werkelijk betekent: het erkennen van alle doden — niet alleen de overwinnaars, maar ook de vergeten zielen die in stilte hun dharma volbrachten.

• Jean-Pascal Salomez
• Ieper
• november 12, 2025
• 2 minutes Read

🕯️ Armistice Live™ — Herdenken met een camera in de hand

Het gedicht hekelt de commerciële en mediagerichte herdenking van Armistice Day in Ieper. Waar ooit stilte en oprechte rouw heersten, domineert nu spektakel: drones, interviews, banners en applaus vervangen het echte luisteren naar de slachtoffers. Bloemen worden geroken als commercie, vrede wordt verkocht als gevoel, en de ceremonie verwordt tot politiek toneel. Het gedicht roept op tot een herdenking die de mens terug mens maakt — stilte zonder vlag, verdriet zonder logo — en waarschuwt tegen het reduceren van collectief geheugen tot consumptie.

• Jean-Pascal Salomez
• Anarchie
• DaDa
• maart 2, 2025
• 12 minutes Read

HAHA en een Hak op de HakkETak

Mijn excuses voor de beknoptheid. “HAHA Hak op de HakkETak” is een werk dat de absurditeit van sociale structuren onderzoekt en de rol van eerlijkheid in organisaties reflecteert. Het gebruik van dadaïstische technieken benadrukt de tegenstrijdigheden in onze samenleving en stelt kritische vragen over macht en samenwerking. Vanuit een menswetenschappelijk perspectief stelt het werk de lezer wel in staat om na te denken over hoe persoonlijke authenticiteit zich verhoudt tot maatschappelijke verwachtingen en hoe waarheden in sociale systemen worden gevormd en gemanipuleerd.

In een kritische reflectie over de huidige staat van de Kerk van Zonnebeke en de bredere maatschappelijke context, wordt de rol van gevestigde structuren in vraag gesteld. De kerk, die ooit een symbool was van gemeenschap en traditie, wordt gezien als een overblijfsel van dogma’s en controle, die nu vooral kosten met zich meebrengt zonder waarde toe te voegen. Het argument wordt geponeerd dat, in plaats van belastinggeld in de restauratie van deze ‘ruïne’ te pompen, er behoefte is aan een herwaardering van wat werkelijk van betekenis is voor de gemeenschap.

In de bredere politieke context wordt het idee van verzet tegen starre systemen belicht, met een nadruk op anarchisme en dadaïsme. Het anarchistische perspectief benadrukt de noodzaak voor horizontale samenwerking en het doorbreken van hiërarchieën, terwijl het dadaïstische standpunt stelt dat de absurditeit van onze tijd ruimte moet geven aan nieuwe vormen van expressie. Samen bieden deze visies een oproep tot verandering, niet door het redden van verouderde structuren, maar door iets nieuws te creëren dat zichzelf staande houdt.

De gevestigde reacties op deze oproep tot vernieuwing worden echter snel afgedaan als louter bureaucratisch en conservatief. De kerk, volgens de Kerkfabriek en lokale politiek, wordt nog steeds beschouwd als erfgoed, ondanks dat het weinig functie meer vervult voor de gemeenschap. Dit duidt op een bredere passiviteit in de samenleving, waar mensen zich vaak niet geroepen voelen om zich tegen de gevestigde orde te verzetten. De vraag wordt gesteld of het nog wel de moeite is om een bevolking te helpen die zich zo weinig beweegt, en of het wellicht tijd is om verder te kijken dan wat er nu is en een radicaal andere toekomst te omarmen.

De tekst sluit af met een krachtige oproep om niet langer vast te houden aan verouderde structuren, zoals de kerk, en in plaats daarvan te bouwen aan iets nieuws, een revolutie die zich niet baseert op het behouden van wat was, maar op het creëren van wat kan zijn.

• Jean-Pascal Salomez
• DaDa
• Ieper
• januari 20, 2025
• 5 minutes Read

Over de schrijver, de zoektocht en het verstrijken van tijd…

Hier onderzoekt Jean-Pascal Salomez de complexiteit van het leven, waarbij hij reflecteert op zijn jeugd in een door oorlog geteisterde stad en zijn strijd tegen maatschappelijke normen. Het werk behandelt thema’s als identiteit, rebellie, schuld, en vrijheid, en verwerpt het idee van een lineaire tijd. Salomez stelt vragen over de betekenis van misdaad en schuld, waarbij hij zijn eigen ervaringen als jonge rebel deelt. Hij beschrijft zichzelf als een kind zonder toekomst, maar met de mogelijkheid tot verzet, een zoektocht naar vrijheid die verdergaat in zijn volwassen leven.

De schrijver reflecteert op zijn relatie met zijn ouders, vooral zijn moeder die de onmogelijkheid van perfectie in de samenleving aanstipt. Hij kiest de straat als zijn koninkrijk, waar hij probeert zichzelf te begrijpen in de chaos van de wereld. Het werk is een poëtische verkenning van zijn eigen evolutie en de onvoorspelbaarheid van de toekomst.

Salomez stelt uiteindelijk dat het leven geen vast doel heeft, maar eerder een voortdurende zoektocht is, een verzameling van ervaringen die de mens niet volledig kan begrijpen. De cirkel van tijd, symbolisch weergegeven door Samsara, draait door, terwijl de schrijver zoekt naar betekenis in het zijn. In de chaos van het moment vindt hij geen definitief antwoord, maar een voortdurende reflectie op de vergankelijkheid van alles.

• Jean-Pascal Salomez
• Donovan
• Evy
• augustus 1, 2020
• 3 minutes Read

Terug naar Sporrewaen

Met mijn vrouwtje en kinderen naar het Sporrewaen speelplein in Ieper. Het was een mooie dag en we hadden veel plezier. Het speelplein ligt in een groene omgeving, omringd door bomen en velden. Vanaf het speelplein konden we de torens van de historische stad zien. Ik was onder de indruk van het contrast tussen de natuur en de cultuur.

• Jean-Pascal Salomez
• Ieper
• januari 1, 2016
• 1 minute Read

Egliseum

Een uitstekende organisatie, voor de duur van een week, met Belgische kunstenaars, in de voormalige paterskerk te Ieper, West Vlaanderen, België.

• Jean-Pascal Salomez
• Ieper
• juni 17, 2011
• 1 minute Read

Triptychon met tri / Rally

• Jean-Pascal Salomez
• Ieper
• april 8, 2011
• 0 minutes Read

Triptychon met tri / Perron

Op de pagina *Triptychon met tri / Perron* presenteert Jean-Pascal Salomez een fotografisch drieluik dat deel uitmaakt van zijn bredere artistieke en maatschappelijke werk. De kernpunten zijn:

– 📷 **Kunstwerk**: Een triptiek die visuele en thematische lagen combineert, geplaatst in Ieper.
– 🧠 **Kunstenaar**: Salomez is een denker en rebel die kunst inzet als middel tot maatschappelijke confrontatie en bewustwording.
– 🎭 **Stijl**: Zijn werk beweegt tussen anarchisme, dadaïsme en humanisme, met absurde, poëtische en rauwe elementen.

• Jean-Pascal Salomez
• Ieper
• januari 27, 2010
• 8 minutes Read

Over Ieper

About Ypres, Flanders, Belgium

• Jean-Pascal Salomez
• Ieper
• juni 18, 2009
• 1 minute Read

Geko Rally Ypres 2009