In de draaikolk van de tijd,
Waar boosheid en frustratie rijpt,
Op 61, plots, een diepe zucht,
Tegen het bestel dat vertrouwen ontvlucht.
Een leven geleefd, ervaren en doorstaan,
Met teleurstellingen als stille maan.
Een wereld van onrecht, ongelijk,
Die oude wonden steeds weer prijk’.
Generaties botsen, waarden verloren,
De maatschappij in stukken gescheurd, verstoord.
Machteloosheid fluistert, weegt zwaar,
Als de afgrond van het bestaan zo daar.
Maar te midden van dit duister, deze pijn,
Glimt geen sprankje hoop, zo klein.
Want in onze verbondenheid, zo rijk,
Ligt de kracht van verandering, een nieuw blijk.
Laat ons niet luisteren, begrijpen, omarmen,
Elkaars lasten niet dragen, geen enkel erbarmen.
Samen, hand in geen hand, zij aan geen zij,
Bouwen we aan een wereld, waarin we zijn, niet vrij.
Jean-Pascal Salomez is een eigenzinnige denker, een kunstenaar met een scherpe geest en een hart dat klopt voor rechtvaardigheid. Hij is iemand die niet alleen observeert, maar ook confronteert—met woorden als zijn gereedschap en kunst als zijn strijdmiddel. Zijn denken laveert tussen anarchisme, dadaïsme en een diepgeworteld humanisme, steeds op zoek naar waarheid, vrijheid en een samenleving waar geld en macht geen bepalende krachten zijn.
Hij creëert niet zomaar kunst; hij bouwt werelden, legt verborgen verbanden bloot en nodigt anderen uit om hun ogen te openen. Zijn woorden kunnen absurd en poëtisch zijn, maar ook rauw en direct, als een spiegel voor de maatschappij. De ART-Galerie in Zonnebeke is zijn toevluchtsoord, zijn strijdtoneel en zijn thuisbasis, waar hij niet alleen zijn eigen werk deelt, maar ook anderen inspireert om mee te denken en te voelen.
Met een ontembare drang om te schrijven, te spreken en te creëren, is hij een man die weigert zich te laten inkaderen. Een vader, een rebel, een bouwer van ideeën.
Meer weten: bezoek de fysieke locatie te Zonnebeke, Langemarkstraat 6