Het leven zoals het is

 

Ze zien je dus

Ze weten het

Ze weten alles

 

s’ Nachts als je slaapt

 

Kijken ze

Denken ze er heimelijk over

Hoe ze je zullen aanpakken

Vernietigen en vermorzelen

Ze kennen je immers 

Door en door

Ze zien haast de bewegingen die je maakt

 

De tijd tikt

De zenuwen staan onder hoogspanning

Ze leven in eeuwige angst want ze worden altijd gezien

 

Als ze lopen over straat

Hand in hand met geliefden

Hoe weten ze dan dat ene niet een van hen is

 

Misschien hebben ze dit altijd al beraamd

Misschien heeft iedereen alles altijd al beraamd

Hoe kan men vrienden en familie vertrouwen

Zij zijn immers de grootste vijand

 

Wat dachten ze van mij 

Aanzagen ze mij als een vijand

Koesterden ze boze plannen om me straks aan te vallen

Of was het gewoon de vreedzame blik van dat wezen

Dat de puur menselijke haat en hebzucht niet kent

En gewoon aanschouwd

Het leven zoals het is

Jean Pascal Salomez