Jean-Pascal Salomez
Dromen en Bedrogen Werkelijkheden

“Dromen en Bedrogen Werkelijkheden” is een poëtische verkenning van de dualiteit tussen dromen en realiteit. Het gedicht schetst een beeld van een verborgen wereld waarin dromen en illusies samensmelten met de harde werkelijkheid. In deze wereld fungeren dromen als lichtpuntjes in de duisternis, maar worden ze ook bedreigd door de schaduwen van bedrog die zich subtiel vermengen met de realiteit.

De dichter portretteert deze verborgen wereld als een mysterieus domein waarin dromen gedijen maar ook kwetsbaar zijn voor bedrog. Illusies worden voorgesteld als schimmige figuren die dansen in het licht, wat resulteert in een complexe weergave van de menselijke psyche. Het gedicht benadrukt de eeuwige strijd tussen dromen en bedrog, waarbij de werkelijkheid vaak verdraaid en misvormd wordt.

Desondanks blijft de verborgen wereld een bron van inspiratie en verlangen, waarin de mens voortdurend op zoek is naar betekenis en waarheid. Het gedicht verkent de cyclus van hoop en teleurstelling die gepaard gaat met het najagen van dromen in een wereld van bedrog. Door deze complexe dans van dromen en realiteit weeft het leven zijn intrigerende patroon, waarin de mens zijn weg zoekt te midden van licht en duisternis.

Lees Meer

Velden van Vernietiging

Het gedicht “Velden van Vernietiging” schildert een duister tafereel waarin destructie en eenzaamheid samenkomen. In de nachtelijke schaduwen ontvouwen zich velden getekend door vernietiging, een reflectie van de menselijke vloek. De woorden weven een beeld van doordachte destructie, waar een dictator, vol bewondering, langs kraters loopt die gevuld zijn met de haat van anderen. Elk detail draagt bij aan de melancholie van de menselijke conditie.

De auteur beschrijft de dictator als een meester van onderdrukking, trots bewonderend langs de paden van verderf. De kraters, littekens van een duister verleden, herinneren aan een hoge prijs betaald in tranen en verlies. Het gedicht roept op tot reflectie over de kostbare menselijkheid die verloren is gegaan in deze velden van vernietiging.

De nachtelijke stilte weerklinkt met een echo van spijt, en het gedicht benadrukt het verlangen naar een hoopvolle toekomst, weg van de duistere velden, naar een oord van vreedzaam herstel. De woorden roepen op tot een nieuw morgenrood, een symbolische overgang van de duisternis naar een beloftevolle dag.

Lees Meer

Echo’s van Verbittering

Hier verkent Jean Pascal Salomez krachtige taal om diepe emoties rondom het thema van Flakka en menselijk ongenoegen uit te drukken. De woorden vormen een stroom van scheldwoorden, als een rauwe uiting van frustratie en verontwaardiging. Flakka, geportretteerd als een vloek van het duister uur, roept sterke negatieve emoties op die worden geuit door krachtige scheldwoorden en verwensingen. De dichter gebruikt deze taal als een kunstzinnige uitlaatklep om de diepe verontrusting en afkeuring jegens de duistere kant van menselijk gedrag en de impact van Flakka op de samenleving te uiten.

De titel “Echo’s van Verbittering” suggereert dat deze krachtige woorden resoneren als een echo, een herinnering aan de diepgewortelde emoties die het gedicht bezielen. Het gedicht fungeert als een expressief ventiel, waarin de dichter zijn gevoelens kan uiten en de lezer wordt uitgenodigd om de onderliggende verbittering te begrijpen. Het roept op tot reflectie over de duistere kanten van de menselijke ervaring en dient als een artistieke uiting van de impact van Flakka op individuen en gemeenschappen, en de bredere uitdagingen waarmee de samenleving wordt geconfronteerd.

Lees Meer

De Snaakse Symfonie der Woorden

Dit is een gedicht dat de kracht van taal en de chaos van menselijke overtuigingen verkent. Met kleurrijke en provocatieve beelden worden de reetkever, gatworm en geslepen dildo symbolisch ingezet om de complexiteit van het leven en de menselijke natuur te belichten. Het gedicht toont een onbegrensd spectrum van uitspraken, waarin wijsheid en domheid, mensheid en allesvernietigende krachten in een megalomaan complex samenkomen.

De reetkever, als metafoor voor de onvoorspelbare en grillige natuur van het bestaan, kruipt door het gedicht, terwijl de gatworm diep in de diepten van het menselijk bewustzijn graaft. De geslepen dildo vertegenwoordigt scherpzinnige provocaties die het leven doorklieven en verlangen naar meer.

Het Vaticaan, moslimonderricht, christelijke scholing en gereformeerde invloeden worden in één adem genoemd, waarmee de diversiteit en soms tegenstrijdige aard van menselijke overtuigingen wordt aangekaart.

Het gedicht onthult een allesomvattend universum van woorden, waarin de kracht van taal en de veelzijdigheid van menselijke ervaring centraal staan. De titel, “De Snaakse Symfonie der Woorden”, benadrukt de harmonie en tegelijkertijd de speelse ondeugendheid van deze complexe verkenning van de menselijke geest.

Lees Meer

Vergeten Strijd: De Krimoorlog (1853-1856)

In de negentiende-eeuwse schaduw van Europese macht ontvouwt zich de vergeten Krimoorlog, een conflict tussen Ottomaanse, Franse, Britse en Russische rijken dat zich tussen 1853 en 1856 afspeelde. Het gedicht begint met de context en achtergrond van de oorlog, waar territoriale belangen en religieuze spanningen de Europese grootmachten tot een dramatische dans leiden. Belangrijke slagen en belegeringen, zoals die bij Alma en Sebastopol, vormen het epicentrum van deze historische symfonie.

Diplomatieke manoeuvres weven een delicaat web van allianties en intriges, waar Europese grootmachten het lot van de regio bepalen. Het impact op de regio wordt belicht, met een blijvende erfenis van geopolitieke veranderingen en de impact op religieuze minderheden.

Technologische ontwikkelingen, zoals stoomschepen en moderne wapens, worden beschouwd als een evolutie die de Krimoorlog markeert. Culturele en maatschappelijke reflecties tonen hoe kunst en literatuur de ervaringen weerspiegelen, en het gedicht eert de vergeten helden en slachtoffers.

De conclusie weeft de Krimoorlog in de mist van het verleden, een hoofdstuk dat vaak over het hoofd wordt gezien in de geschiedenisboeken. Het gedicht herrijst deze vergeten strijd in poëtische staat, als een herinnering aan een tijdperk dat diep in de vergetelheid is gezonken, maar nu in poëzie nieuw leven krijgt.

Lees Meer

In het land van de haakse neuzen

In een surrealistisch schouwspel van haakse neuzen, symbolisch voor de verdeeldheid tussen Palestijnen en Joden, ontvouwt zich een tragisch tableau van religieus conflict. Het schijnbare contrast van haakse neuzen die tegenover elkaar staan, markeert slechts een volk, maar het geweld dat volgt, lijkt een onbegrijpelijke spiraal van religieuze strijd. Een aanschouwer beschouwt met verbazing hoe deze gemeenschappen elkaar uitmoorden, verstrikt in de tragiek van religie.

Ondanks de duidelijkheid van de situatie voor de intelligente mens, blijft religie een onontwarbare kluwen, gedreven door onbegrijpelijke motieven. Het schouwspel lijkt te getuigen van de absurditeit van het menselijk bestaan, waarin volkeren met haakse neuzen elkaar bevechten omwille van geloof, een fenomeen dat schijnbaar niet te vatten is.

Te midden van dit schouwspel van geweld en verdeeldheid blijft een ongemakkelijke waarheid bestaan: religie blijft een bron van inkomsten. Het lijkt een cynisch commentaar op de wereld waarin geloof niet alleen verdeeldheid zaait, maar ook wordt uitgebuit voor financieel gewin. Terwijl de intelligentie van sommigen de absurditeit van het conflict doorziet, lijkt het religieuze rad desondanks onvermoeibaar te draaien, met haakse neuzen die elkaar blijven confronteren in een tragisch spel van leven en dood.

Lees Meer

In de Schaduwen van Ideeën

“In de Schaduwen van Ideeën” is een poëtische verkenning van complexe concepten zoals oligarchieën, anarchokapitalisme, syncretisme, CEO-leiderschap en politieke partijen. Het gedicht weeft door de schaduwrijke doolhoven van gedachten, waar ideeën dansen als kleurrijke schaduwen en rook. Het schildert portretten van machtige oligarchen die fluisteren in kamers van macht, terwijl anarchokapitalisme zijn weg waagt op de markt.

Syncretisme, als een weefsel van dansende ideeën, komt tot leven in de communistische ziel, waar Marx en Lenin in een ideologisch getijdel dansen. CEO’s worden afgeschilderd als titanen van bedrijfszalen, waar hun keuzes resoneren in de maatschappij als een symfonie van invloed. Politieke partijen, waaronder de Partij van de Arbeid, vertegenwoordigen een arena waarin syncretisme gedijt door het delen van ideeën en compromissen.

Het gedicht werpt ook een blik op Dugin’s mysterieuze waarheid. In de schaduwen van deze ideeën ligt een wereld van wijsheid dieper dan zwart-wit reflexen. Het roept op tot een diepgaande verkenning van de complexiteit die schuilt in de schaduwen van het betoog.

Lees Meer

Het jaaroverzicht gedicht

Het gedicht is een reflectie op het jaar 2023, waarin de auteur zijn persoonlijke en filosofische ervaringen beschrijft. Met een dadaïstische stijl benadrukt hij het absurde en onvoorspelbare, waarbij hij zijn visie op het leven en de wereld uitdrukt. De introductie vergelijkt het jaar met een reis van gedachten, ontvouwend als bladzijden van een boek. Het jaar wordt opgedeeld in vier delen met verschillende thema’s: gezin, groei, psychoanalyse en globalisering.

De evolutie van het gezin, de opbloei van zijn dochter, zelfonderzoek van zijn psyche, en waarnemingen van wereldverbondenheid worden treffend beschreven met diverse metaforen, symbolen en rijmwoorden. Het gedicht eindigt met een conclusie waarin het schrijverschap en de poëtische odyssee van de auteur benadrukt worden. Hij erkent dat zijn reis nog niet voorbij is en dat hij steeds nieuwe ontdekkingen zal doen in de tuin van de menselijke aard. De lezer wordt uitgenodigd om met de auteur mee te reizen en zijn filosofische tocht te volgen.

Als origineel en creatief werk daagt het gedicht de lezer uit om na te denken over de zin van het leven en de wereld.

Lees Meer

Flurkende Schurken

Het gedicht presenteert een levendige en speelse verbeelding van een nachtelijk schouwspel. De herhaling van de uitvinding “flurken” en het woord “schurken” creëert een ritmisch en vrolijk patroon, waardoor de lezer wordt meegenomen in een surrealistische wereld. Het gedicht speelt met klanken en woordspelingen, wat resulteert in een humoristische en luchtige sfeer.

De term “flurken” lijkt uniek en roept nieuwsgierigheid op, waardoor de lezer betrokken raakt bij de inventiviteit van de dichter. De nachtelijke setting, versterkt door het maanlicht, voegt een mysterieuze dimensie toe aan het gedicht. De schurken, hoewel normaal gesproken geassocieerd met duisternis, worden hier op een komische en absurd lichte manier gepresenteerd.

De beeldspraak van “snurken” als een melodie voegt een auditieve dimensie toe, waardoor de nachtelijke activiteiten van de schurken zintuiglijk worden. Het gebruik van de term “schurkengezelschap” suggereert een gemeenschappelijke en misschien ondeugende onderneming in de nacht.

Al met al combineert het gedicht inventieve woordspelingen met een levendige verbeelding, wat resulteert in een plezierige en licht-absurde leeservaring. De titel weerspiegelt treffend de humor en mysterie die in het gedicht te vinden zijn, waardoor het uitnodigend is voor de lezer.

Lees Meer

Digitalis: Een Reis door de Bits van Tijd en Oorlog

Het gedicht opent met de ochtendzon en de start van de computer als een symbool van actueel leven en nieuwsvergaring. De digitale wereld wordt beschreven als een poort naar een schijnbaar eindeloze stroom van informatie. Te midden van deze digitale realiteit komt het thema van oorlog naar voren, waarbij de auteur reflecteert op de historische rol van de Rothschild-familie in het financieren van oorlogen.

Het gedicht weerspiegelt een persoonlijk gevecht in de digitale arena, waar woorden dienen als wapens en de oprechte mening van de auteur naar voren komt. Het verlangen naar een wereld zonder oorlog en de roep om “oorlog voor ieder” worden krachtig uitgedrukt, met de erkenning dat oorlog voor sommigen triomf betekent en voor anderen spijt.

Het digitale landschap wordt symbolisch beschreven als een virtuele wildernis waarin de auteur zich bevindt. Ondanks de last van deze digitale wereld zoekt de auteur troost in de natuur, dromend van een dag waarop lasten minder drukken en waar samen de schijn van het digitale bestaan kan worden gedragen.

De reis gaat voort door binaire cijfers en digitaal land, waarbij het gedicht eindigt met een streven naar evenwicht, begrip en de zoektocht naar een harmonieuze dag. Het delen van lasten en het doorbreken van de schijn van het virtuele bestaan vormen de kern van deze poëtische reflectie.

Lees Meer

Meer dan 100 Gedichten van Jean Pascal Salomez

Velden van Vernietiging

  • februari 3, 2024

Echo’s van Verbittering

  • februari 1, 2024

In de Schaduwen van Ideeën

  • januari 3, 2024

Het jaaroverzicht gedicht

  • december 31, 2023

Flurkende Schurken

  • december 29, 2023

Schaduwen van de Ziel

  • december 15, 2023

Dwaze Dans van Herinneringen

  • december 3, 2023

Lachende Echo’s van Vrijheid

  • november 24, 2023

Betekenisloze Hoop

  • november 10, 2023

Een verlicht pad

  • oktober 25, 2023

De Dans van Strijd en Vrede

  • oktober 13, 2023

Over Koetjes en kalfjes

  • september 1, 2023

Zzzzzzzzzz…

  • juni 2, 2023

Chaos en onzekerheid

  • maart 15, 2023

Evy, de spiegel van mijn ziel.

  • februari 24, 2023

Dansend in het absurde

  • juli 12, 2022

Als een afgedankte lappenpop

  • december 7, 2019

Als ik zou kunnen dromen

  • januari 13, 2019

Punt, komma, uit!

  • december 23, 2018

Liefste

  • december 23, 2018

Iedere klank beschuldigt

  • augustus 15, 2018

Vlucht

  • juli 11, 2018

De Groteske Vertoning

  • april 10, 2018

Wie de duivel aait

  • september 12, 2017

De wraak van de clown

  • mei 11, 2017

Leven met de waarheid

  • april 14, 2017

Werkelijk alles

  • april 13, 2017

Lig stil, beweeg niet

  • april 8, 2017

Grote ogen van opwinding

  • april 8, 2017

Straks, dan ben ik vrij

  • april 8, 2017

Onvoorwaardelijke liefde

  • april 1, 2017

Band met de dood

  • maart 12, 2017

Gans menselijk geslacht

  • maart 10, 2017

Voor mijn zeldzame

  • januari 20, 2017

Als water en vuur

  • mei 5, 2016

Dans met de draak

  • april 10, 2016

Stille oceaan

  • december 1, 2015

Juist! Dat ben ik.

  • juli 23, 2015

Ik wil geen vrienden

  • april 5, 2015

Vermoeiend hart.

  • december 15, 2014

Viva! Ik faal.

  • mei 30, 2014

Fak!

  • januari 7, 2014

Een Dans van Reflecties

  • januari 2, 2014

H-eerlijk

  • december 11, 2013

Elvis van ’t ka…

  • juli 19, 2013

De laatste snik

  • juni 26, 2013

Ergens tussenin.

  • juni 24, 2013

Have a nice day

  • juni 18, 2013

Voor mijn Kind’ren

  • april 10, 2013

Materialistisch kwaad

  • november 6, 2012

Ga naar huis, lafaards.

  • oktober 13, 2012

Kind van glas

  • april 25, 2012

Mijn strijd is voorbij.

  • maart 18, 2012

Babylonisch Bloed

  • maart 15, 2012

Ook dat nog.

  • december 16, 2011

Waarom zou je huilen

  • december 16, 2011

Jaren

  • december 11, 2011

Heroine godverdomme

  • juni 23, 2011

Tip van het hart

  • juni 21, 2011

Zo tikt, tikte, de tijd.

  • juni 20, 2011

Het leven zoals het is

  • juni 20, 2011

Tot beneden geleden.

  • mei 31, 2011

My daddy is a cyberlover

  • maart 25, 2011

De lachende schurk

  • maart 23, 2011

Stik

  • maart 23, 2011

Zielige potentaat

  • december 13, 2010

Brakende schreeuwsels

  • december 2, 2010

De wapenfabrikant

  • oktober 6, 2010

Nooit eer

  • oktober 1, 2010

Ingepakt

  • oktober 1, 2010

Het ego circus

  • oktober 1, 2010

Miss heroïne

  • oktober 1, 2010

Marco

  • januari 27, 2010

Deze website maakt gebruik van cookies. Door deze site te gebruiken, accepteert u het gebruik van deze cookies.  Meer info