Als ik er straks niet meer ben

Als ik er straks niet meer ben.

Hoe vertel ik het jullie mijn lieve kinderen dat ik dan nog slechts in jullie hartje leven kan. Hoe kunnen jullie begrijpen wat niet tastbaar meer aanwezig is.

Straks m'n lieve kinderen ben ik niet meer hier!

Ben ik daar of ergens. of wie weet, helemaal nergens. Sommigen menen daar ergens bij de regenboog of de sterren. christenen en anderen hebben het over een hemel. Maar zelf zou ik het liefst in het hartje van jullie, mijn lieve kinderen, aanwezig zijn dan. Dat zal waarschijnlijk wel  de plaats zijn waar ik effectief en voor altijd aanwezig zal zijn.

Maar hoe vertel ik het jullie mijn lieve kinderen dat ik dan nog slechts in jullie hartje leven kan. Hoe kunnen jullie begrijpen wat niet tastbaar meer aanwezig is dan.

Afscheid nemen begint in het heden en daarom schrijf ik dit voor als ik er niet meer ben. Ieder mens is stervende, ook jullie papa, vanaf het moment van de geboorte. Vreemd genoeg realiseren we ons dat vaak pas als de dood op de loer ligt door ziekte of ouderdom.

Men zegt dat de mens zijn gedachten niet kan verliezen, en kan leven in de pijn. Maar al huil je in regen, ik zal schijnen als een zon. Want eigenlijk ben ik zo heel dichtbij in jullie hartje, want in dat hartje, is het een heel mooi plekje, en op dat plekje, daar zal ik dan leven.

Het zal het enige plaatsje zijn wat ze niet van me af kunnen nemen en daar zal ik altijd blijven wonen tot in de eeuwigheid.