• Jean-Pascal Salomez
• Anarchie
• DAGDADABOEKSKE
• december 21, 2025
• 6 minutes Read

Over dit dagboek en waarom het niet meewerkt

Dit werkstuk onderzoekt het concept menticide als een laatmoderne, structurele vorm van mentale ontwrichting binnen hedendaagse democratische samenlevingen. Menticide wordt hier niet opgevat als expliciete repressie, maar als een subtiele, genormaliseerde aantasting van mentale autonomie via procedures, redelijkheid, tijdsdruk en geïnstitutionaliseerde zorg- en bestuurspraktijken. In dagboekvorm analyseert de auteur hoe spreken, participatie en transparantie functioneren als mechanismen van internalisering, waarbij het individu geleidelijk wordt herleid tot functie, profiel of casus.

Vertrekkend vanuit persoonlijke ervaring verbindt de tekst menswetenschappelijke inzichten uit de sociale filosofie, politieke theorie en neuropsychologie. Denkers als Hannah Arendt (over overbodigheid), Joost Meerloo (menticide) en cultuurhistorische parallellen met Weimar-Duitsland worden ingezet om aan te tonen hoe vermoeidheid, versnelling en morele rationalisering democratische samenlevingen kwetsbaar maken voor innerlijke uitholling. Tegelijk wordt verwezen naar biologische en epigenetische inzichten die wijzen op een diepliggend, belichaamd geheugen waarin collectieve ervaringen worden opgeslagen.

Als tegenbeweging introduceert de auteur zwijgen, vertragen en weigeren niet als activistische tactieken, maar als existentiële hygiënemaatregelen ter bescherming van het denken. Het essay positioneert anarchie niet als chaos, maar als vertrouwen in mentale soevereiniteit. Menticide wordt zo ontmaskerd als een systeemkenmerk van zachte macht, en mentale autonomie als de fundamentele voorwaarde voor menselijke waardigheid.

• Jean-Pascal Salomez
• Anarchie
• DaDa
• mei 9, 2025
• 7 minutes Read

Artistiek Statement

Dit werk balanceert op het snijvlak van kunst, filosofie en maatschappijkritiek. In verhalen zoals Drie Mannen en de BlaBla-variant ontvouwt zich een wereld doordrenkt van argwaan, nostalgie en de zoektocht naar waarheid in een tijd van chaos en manipulatie. Mieters, Zwelg en Loet zijn niet slechts personages; zij zijn spiegelbeelden van onze collectieve worsteling met illusies, de valkuilen van politieke retoriek en de spanning tussen orde en wanorde.

De BlaBla-residentie en haar galeriehouder fungeren als metaforen voor de structuren die gevangen houden in de sluier van Māyā — de illusoire werkelijkheid die afscheidt van de ware identiteit. Dit werk nodigt uit om die sluier opzij te schuiven, om het spel van werkelijkheid en schijn te doorzien en te omarmen dat chaos ook een bron van nieuwe mogelijkheden kan zijn.

Met een anarchistische en dadaïstische inslag worden woordkunst, beeld en performance ingezet om het gevestigde te bevragen en ruimte te scheppen voor een alternatieve blik op menselijkheid en gemeenschap. De ART-Galerie in Zonnebeke vormt een laboratorium voor deze ideeën — een plek waar kunst, dialoog en gezamenlijke verbeelding samenkomen.

De missie is niet alleen te confronteren, maar ook te verbinden; mensen uit te nodigen voorbij hun vanzelfsprekende aannames te kijken en zo een nieuw soort vrijheid te ontdekken — geworteld in het loslaten van controle en het omarmen van de onvoorspelbare dans van het bestaan.

• Jean-Pascal Salomez
• DAGDADABOEKSKE
• maart 6, 2025
• 9 minutes Read

DaDaDagboekske -De Kracht van Stilte en Kunst

In de tekst reflecteert de verteller over de kracht van kunst en de subtiele manier waarop het kan beïnvloeden. De ochtend begint ogenschijnlijk als elke andere, maar er is een lichte verandering in de sfeer. Terwijl de verteller in de ART-Galerie staat, observeert hij een vrouw die langs de kunstwerken glijdt, waarbij ze zelfs geen felgekleurde hoed draagt, wat een gevoel van mysterie oproept. Na een korte conversatie over de impact van kunst, komt de vrouw tot de conclusie dat kunst de wereld niet kan redden, maar wel emoties kan oproepen die het mogelijk maken de wereld anders te zien.

De verteller reflecteert op de rol van kunst in zijn eigen leven, waarbij het niet als wondermiddel wordt gezien, maar eerder als een subtiele verschuiving van perspectief die helpt om de zwaarte van de werkelijkheid te verlichten. Daarnaast overdenkt hij de cyclicaliteit van verzet en hoe kunst zich blijft aanpassen aan nieuwe generaties en ontwikkelingen, zonder een vastomlijnde revolutie te vereisen.

Er wordt ook kort verwezen naar filosofische werken van Machiavelli en Hegel, waarbij de verteller de kracht van macht en de dialectiek van verandering overdenkt. Uiteindelijk sluit hij af met het idee dat verzet altijd een nieuwe vorm vindt, zelfs als het in sommige gevallen lijkt te eindigen. Het schrijven zelf wordt gezien als een manier om de realiteit opnieuw te vormen en weerstand te bieden aan de zwaarte van het leven.

• Jean-Pascal Salomez
• ART-DADA-PROMO
• DaDa
• februari 28, 2025
• 3 minutes Read

Man Toch, ofte M/V/X/Kweenie

Jean-Pascal Salomez’s tekst is een speelse en chaotische uitdrukking van dadaïstisch denken, waarin hij de grenzen van taal en betekenis verlegt. Het stuk speelt met de herhaling van ideeën en de afwezigheid van logica, wat typerend is voor de dadaïstische beweging. Het is een soort manifest waarin de kunst van het chaos en de vrijheid centraal staat. Salomez weerspiegelt zijn eigen filosofie: kunst is geen zoektocht naar betekenis, maar een ervaring die de grenzen van de verbeelding en structuur verstoort. Hij spreekt van de levensboom als symbool voor cyclussen van waarheid en waan, en benadrukt dat wat vandaag wordt gedacht, morgen alweer wordt ontkend.

De tekst biedt een uitnodiging om deze chaos te omarmen, zonder de behoefte om alles te begrijpen. Het is een reflectie op de anarchistische en creatieve kracht van kunst, en een oproep om vastgeroeste denkpatronen los te laten. Het is niet bedoeld als een verslag of een uitbarsting van gedachten, maar als een spel van klanken, woorden, en betekenissen die zich aan de grillen van de geest onderwerpen. Salomez zet hiermee de toon voor een nieuwe benadering van kunst, communicatie, en denken: een wereld zonder grenzen, waar creatie en anarchie hand in hand gaan.

• Jean-Pascal Salomez
• ART-
• DaDa
• februari 1, 2025
• 8 minutes Read

AHDADADASTeEkSchRifT +

Chaos wordt niet gezien als een vijand, maar als een bron van nieuwe mogelijkheden, vergelijkbaar met de tweede wet van de thermodynamica waarin entropie toeneemt en ruimte biedt voor creatie. De auteur benadrukt het belang van persoonlijke veerkracht, waarbij hij zichzelf niet als slachtoffer van de tijden ziet, maar als schepper van mogelijkheden. Zijn ART-Galerie fungeert als een levend organisme, een plek voor gelijkgestemden waar dromen werkelijkheid worden.

Salomez roept op tot een herdefiniëring van succes, niet gemeten in materiële termen, maar in de kracht om zichzelf opnieuw uit te vinden en anderen te inspireren. Succes wordt een proces van zelfontdekking en collectieve vooruitgang, waarbij vrijheid, creativiteit en liefde centraal staan.

Het steekschrift is een daad van verzet, een oproep om vastgeroeste overtuigingen los te laten en ruimte te maken voor een polyfonie van stemmen, die samen een werkelijk vrije samenleving kunnen vormen. Salomez’ werk is een oproep tot introspectie, tot het omarmen van chaos als een noodzakelijke kracht voor vernieuwing. Het is een uitnodiging om vastgeroeste ideeën te herzien, en een pleidooi voor een wereld waarin vrijheid, liefde en creativiteit de boventoon voeren. Het daagt ons uit om onszelf en onze maatschappij voortdurend opnieuw uit te vinden, en onze toekomst met nieuwe ogen te bekijken.

• Jean-Pascal Salomez
• ART-
• DAGDADABOEKSKE
• januari 24, 2025
• 11 minutes Read

DADADAGDADABOEKSKE” – Manifest van de Chaos

ADADAGDADABOEKSKE is geen boekske, maar een manifest van chaos, een explosie van woorden en ideeën die zich ontketenen in het niets. Jean-Pascal Salomez introduceert dit werk als een symfonie van dissonante geluiden en ongrijpbare krachten, een zoektocht naar waarheid zonder de drang naar begrip. Het werk verweeft de thema’s van menticide, de vernietiging van de geest door maatschappelijke structuren, en een diepe verbondenheid met de chaos die ons omgeeft.

De tekst maakt duidelijk dat chaos niet slechts een onderwerp is, maar de motor van het leven zelf. Kunst is geen vaststaande vorm, maar een voortdurend veranderend proces, een ruimte die zich opnieuw uitvindt door interactie en beweging. De ART- Galerie*is hiervoor het ideale voorbeeld: een plek waar kunst fluïde is, veranderlijk en zonder grenzen. Het is de ultieme verwerping van traditionele kunstbegrippen en het idee van een ‘goede’ weg.

In zijn jeugd was Salomez een rebel die zich verzette tegen de structuren van de samenleving. Zijn gedachten waren gedreven door woede en de wens alles omver te werpen. Nu, als volwassene, ziet hij dezelfde chaos niet als iets om te vernietigen, maar als iets om te begrijpen en te omarmen. Het werk reflecteert een reis van rebellie naar een meer filosofische benadering van vrijheid, waarbij de zoektocht naar betekenis steeds centraal staat, maar met de erkenning dat alles en niets tegelijkertijd bestaat.

DADADAGDADABOEKSKE is een manifest, denk ik, voor de vrijheid van chaos, de onbegrijpelijke storm die niet stopt, maar steeds doorgaat.

• Jean-Pascal Salomez
• ART-
• DAGDADABOEKSKE
• januari 21, 2025
• 5 minutes Read

DADADAGDADABOEKSKE

Uitnodiging voor het Dagdadaboek:

Welkom, vrije geest, voorbij de regels van deze wereld, voorbij de verwachtingen van de massa. Hier begint iets dat geen titel kent, geen vaste vorm, geen grenzen. Hier, in het Dagdadaboek, breek ik de stilte open en laat ik de woorden stromen als een rivier die niet te stoppen is.

Dit is geen uitnodiging voor een conventionele ervaring. Nee, het is een oproep tot de chaos, tot de bevrijding van je gedachten, tot de ontdekking van de werkelijke werkelijkheid—die geen vorm heeft, geen patroon volgt. Het kraken van de woorden zal alles in beweging zetten, want wat niet mag baten, zal breken. Hier maak ik geen beloftes, geen garanties, alleen de zekerheid dat alles wat komt, een nieuwe horizon opent.

Dit is mijn eigen zoektocht naar de waarheid, een zoektocht die niet gevangen kan worden in de logica van de dag, een zoektocht die doorbreekt wat was en vooruitgaat zonder schaamte. De woorden die ik hier zet, komen niet om te pleasen, maar om te ontwrichten. Ze komen om de grenzen van het denkbare te verleggen. Ze zullen je uitdagen, je wakker schudden, je gedachten in een storm gooien.

Stap binnen in mijn paleis van woord en kunst—de ART-vzw in Zonnebeke—waar ik de chaos verwelkom als kracht en de stilte als vijand. Hier zijn er geen autoriteiten, alleen dromers van een nieuwe werkelijkheid. Geen verwachtingen, enkel mogelijkheden. Wat ik met dit Dagdadaboek wil delen, is niet bedoeld om je gerust te stellen. Het is bedoeld om te ontploffen, om je te doen schudden, om een vlam in je te ontsteken.

Dit is niet zomaar een dagboek. Het is de explosie die de stilte verbreekt, de start van iets dat groter is dan ikzelf. Het is mijn oproep om samen te denken, te durven, te doen. Want wat anders hebben we nog te verliezen? Alleen de waarheid die we samen kunnen ontdekken—zonder angst, zonder vertrouwdheid, zonder remmen.

Dus lees, durf, laat je meenemen. En als je niet kunt volgen, laat de woorden dan je ogen openen. Deze reis gaat niet over begrijpen, maar over beleven. De woorden gaan ons beleven.

Welkom in de chaos. Welkom in het Dagdadaboek, of zoiets.

—Jean-Pascal Salomez