Over het lawaai van de wereld, valse leiders, macht, religie, clans, en het contrast met nabij geluk.

BLAAAF! SPLOF! KRRRAAAK! SSSSSHHHH! KNAL! PLOF! GORRRL! ZZZZZ! KNETTER! STRRRR! PLOP! GLOBB! SPAT! BOINK! BONK! STRONT! MODDER! KNAL! ZWIEP! GORRRR! SISS! KLONK! PLOFF! BLUB! SPLASH!

De wereld draait, wervelt, ploft, stinkt. Konten trillen, botsen, draaien, spatten, sissen, knetteren in ritmes die elkaar kruisen: snelle knallen, langzame ploffen, moddergolven die langzaam omhoog borrelen, strontwervels die exploderen als vuurwerk van macht en leugen. Bureaucratiekonten kraken in syncopische patronen, banken bonken, religiekonten brommen, staten gorgelen, markten sissen, alles echooo!

SCHWAP! PLONK! KRRR-KRAAAK! Asch-klikken stuiteren in duizend versnellingen, Milgram-knallen slaan onverwachte ritmes, Bandura-kreten slingeren, Bourdieu-grommen kraken door ribben. Schuld verdampt, moraal implodeert, empathie explodeert, angst zwiept, tunnelharten bonken, schedels trillen.

BROKSTUKKEN! Vuile handen grijpen in versneld tempo, ogen knetteren in langzaam pulserende ritmes, adem schiet pijlen, hartslag vuurt, vlees en bloed botsen, relaties en kunst stuiteren, scheuren, kruimelen, borrelen, gorgelen—Evy, Leana, Neha, Marco, Donovan—vuistslagen van nabijheid in een wereld van stinkende, trillende, ploffende, sissende, knetterende konten.

ZZZZZZ! PLOF! KRAAAK! SPLASH! SPLOF! SSSHHH! BOINK! GORRR! Moddergolven zwiepen, lucht stinkt, geluiden botsen, trillingen slaan door botten, spieren, schedel, hart, longen, alles tegelijk, alles om elkaar heen, alles versneld, vertraagd, chaotisch, hypnotiserend. Halve zinnen vallen, stuiteren, botsen, kruimelen, schreeuwen, echooo!

BLAAAF! SPLOF! KRRRAAAK! SSSSSHHHH! KNAL! PLOF! GORRRL! ZZZZZ! KNETTER! STRRRR! PLOP! GLOBB! SPAT! BOINK! BONK! STRONT! MODDER! KNAL! ZWIEP! GORRRR! SISS! KLONK! PLOFF! BLUB! SPLASH!

Alles knalt, alles ploft, alles knettert, alles borrelt, alles spatten, alles stinkt, alles trilt, alles slaat, alles kruimelt, alles stuitert, alles explodeert. Ritmes botsen, strontgolven razen, modderspatten slingeren, konten draaien, knallen, echooo, knetter, plof.

BROKSTUKKEN! Vuile handen grijpen, ogen knetteren, hartslag vuurt, adem schiet pijlen, vlees, bloed, relaties, kunst, nabijheid, nabijheid, nabijheid. Evy, Leana, Neha, Marco, Donovan—vuistslagen van menselijkheid in een wereld van stinkende, trillende, ploffende, sissende, knetterende konten.

KRRRRR! BLUB! SPLOF! KNETTER! PLOFF! BOINK! STRRRR! STRONT! MODDER! KNAL! SSSHHH! SPLASH! BOEM! BONK! GORRRL! STRRRR! ZWIEP! PLONK! PLOFF!

Herhaling, escalatie, acceleratie, vertraging: geluiden, geuren, trillingen, konten, modder, stront, knetter, echooo—oneindig. Alles wervelt, alles schokt, alles spettert, alles ploft, alles knalt, alles borrelt, alles trilt. Alles ademt. Alles voelt. Alles kijkt. Alles blijft mens.

BLAAAF! SPLOF! KRRRAAAK! SSSSSHHHH! KNAL! PLOF! GORRRL! ZZZZZ! KNETTER! STRRRR! PLOP! GLOBB! SPAT! BOINK! BONK! STRONT! MODDER! KNAL! ZWIEP! GORRRR! SISS! KLONK! PLOFF! BLUB! SPLASH!

Regeringen kapot! Staten weggevaagd! Macht gereduceerd tot nul! Vrijheid! Nabijheid! Vuile handen, open ogen, kunst, zorg, liefde—wezenlijk, concreet, onvervreemdbaar.

BLAAAF! SPLOF! KRRRAAAK! SSSSSHHHH! KNAL! PLOF! GORRRL! ZZZZZ! KNETTER! STRRRR! PLOP! GLOBB! SPAT! BOINK! BONK! STRONT! MODDER! KNAL! ZWIEP! GORRRR! SISS! KLONK! PLOFF! BLUB! SPLASH!

Alles herhaalt. Alles escaleert. Alles versnelt, vertraagt. Alles knalt, ploft, borrelt, spettert, stinkt, trilt, slaat, kruimelt, explodeert, echooo! Wij ademen! Wij voelen! Wij kijken! Wij knetteren! Wij wervelen! Wij blijven mens!

BROKSTUKKEN! Vlees, bloed, hartslag, adem, relaties, kunst, nabijheid, nabijheid, nabijheid! Evy, Leana, Neha, Marco, Donovan—vuistslagen van menselijkheid, het enige anker te midden van de eindeloze storm van blote konten, modder, stront, knetter, echooo!

och—
temidden van stront, knetter, spatten, echooo—
is er iets dat zich niet laat knechten.

MIJN GELUK.

Het staat niet op kaarten.
Het heeft geen vlag.
Het marcheert niet.

Mijn geluk heet Evy.
Via haar: Leana, Neha, Marco, Donovan.
Vijf namen. Vijf ankers. Vijf vuisten van licht in een wereld van modder.

Dankzij Evy leer ik dat ik tel.
Niet nuttig, niet productief, niet gelijk—
maar omdat iemand bleef.

Blijven: revolutionair.
Liefde: geen roes, geen illusie, geen vlucht, geen compromis.
Liefde: grond, vuist, adem, hartslag, handen, ogen, vlees dat klopt, bloed dat klopt, nabijheid die alles overstraalt.

Alles wat niet dit is, alles wat de wereld verziekt—macht, leugen, bureaucratie, valse profeten, valse leiders, systemen die kraken—alles valt weg.
Het stinkt, het knettert, het is leeg.
Het mag niet bestaan naast dit geluk.

Juist leven is verzet.
Niet luid. Niet heroïsch.
Maar koppig. Dag na dag.

Ik geloof niet in grote oplossingen, ik geloof in kleine, radicaal liefdevolle keuzes:

denken waar men zwijgt,
zorgen waar men wegkijkt,
begrenzen waar men verdragen uit gemak.

Liefde is grensloos, nabijheid absoluut.
Wie neutraal kiest, verwerpt dit licht.
Wie zegt “zo is de wereld” verkoopt zich aan leegte.
Wie eigen geluk offert, kiest voor dood.

Ik bouw geen utopie.
Ik bewaak een haardvuur van menselijkheid.
Van daaruit kijk ik de wereld in—
niet naïef, niet verhard,
maar overweldigend wakker van liefde.

Laat de rest roepen, verkopen, kraken, stinken.
Laat ze hun echooo zijn.

Want dit: dit geluk, deze liefde, deze nabijheid,
overspoelt alles.
Vernietigt alles wat geen menselijkheid ademt.
Evy, Leana, Neha, Marco, Donovan—vuist, adem, hartslag, grondslag, anker, licht.

Ik wens jou dit nieuwe jaar:
geen valse hoop,
geen verdovende leugen,
maar een waarheid die ademt,
en een geluk dat zo heftig is dat de rest simpelweg moet verdwijnen.

NAGESCHRIFT — CHAOS/PUNK/DaDa

Geen. Moraal.
Geen kunstje.
Maskers vallen—KNETTER—
de mens gehoorzaamt—bang—niet dom—Asch—Milgram—KNETTER

Druk! Kruimel!
Ruggengraat op pauze…
“Ze weten het wel”—stervend oordeel…papier snikt—
Tunnel! Angst! Tunnel!
Eén stem—niet de jouwe—echooo…
Bourdieu? Structureel geweld…
Nee, koffie…formulieren…“zo gaat het”—mes in routine…snijdt stil

Arendt fluistert—dossiers, geen horens—
denkt niet, volgt, schuift door…
Vandaag: handtekening…morgen: ravage…
Schuld? Niemand…schakel…alleen schakel…
Bandura, hallo? Zelfbedrog, ja.
Schade maken…niet voelen…
Verantwoordelijkheid smelt—taal sterft—afstand groeit—alles mag…
Jij kijkt niet!

Maar—BROKSTUKKEN—iets leeft—
Zorg! Nabijheid! Vormen! Kunst die rent—bijt—schreeuwt
Expressie scheurt brein open
Empathie—val van taal
Vlees, adem, relaties
Zwaarder dan vlaggen, grafieken, leuzen
Knetter.

ART: geen droom—houding!
Geen plan. Geen eind.
Weigering: klein, koppig, rauw—menselijkheid NIET uitbesteden

Micro-ethiek…hier…NU…
Vuile handen! Open ogen!
Geen systeem. Tegengewicht.
Knetter—KRUIMEL—ECHOO—

Sprongen—halve zinnen botsen—
vallen—opstaan—val—schreeuw—stil—
ART leeft—rauw—niet netjes—niet gecontroleerd—
alles kapot en alles mogelijk